(Ta scena nie zaczyna się od gotowej scenografii. Zaczyna się od miejsca, które trzeba znaleźć, od ludzi, których trzeba zaprosić, od namiotów, narzędzi, prostego rytmu dnia i decyzji, że pomoc musi stać się konkretna.)

„Powrót na scenę życia” to robocza nazwa projektu wyjazdowego, który Fundacja Artystyczna Drugi Akt przygotowuje jako jedną z pierwszych większych form działania społecznego i artystycznego.

Projekt ma łączyć teatr, pracę z tekstem, rzemiosło, dźwięk, codzienną odpowiedzialność i wspólną pracę w małej grupie. Nie chodzi o wydarzenie jednorazowe ani o efektowną deklarację. Chodzi o stworzenie miejsca, w którym człowiek może wejść w prosty rytm dnia, podjąć zadanie, zobaczyć efekt własnej pracy i zrobić kolejny krok.

Miejsce i forma

Pierwszy etap projektu planowany jest w Bieszczadach albo w okolicy Bieszczadów. Fundacja rozważa formę wyjazdowego działania warsztatowo-teatralnego, opartego na prostym zapleczu namiotowym i wspólnej przestrzeni pracy.

W planie jest miejsce do spania, wspólnego przygotowywania posiłków, pracy warsztatowej, prób teatralnych i spotkań. Nie ma to być ośrodek zamknięty ani instytucja terapeutyczna. Ma to być spokojna, dobrze zorganizowana przestrzeń dalszego wsparcia dla osób, które same chcą podjąć trud zmiany.

Dla kogo

Projekt jest pomyślany dla niewielkiej grupy osób dorosłych, które znajdują się w trudniejszej sytuacji życiowej i potrzebują dalszego wsparcia po pierwszych krokach ku zmianie. Chodzi o osoby gotowe pracować, uczestniczyć w codziennych obowiązkach, wejść w jasne zasady i podjąć wysiłek powrotu do większej samodzielności.

Fundacja nie chce prowadzić rekrutacji w oderwaniu od ludzi i miejsc, które mają doświadczenie w pracy z osobami w kryzysie. Dlatego zakładamy współpracę z organizacjami społecznymi, parafiami, Caritasem, fundacjami, specjalistami i instytucjami, które mogą pomóc rozpoznać, komu taka forma wsparcia rzeczywiście może służyć.

Program pracy

Program projektu będzie oparty na kilku prostych obszarach: pracy z tekstem i głosem, podstawowych zadaniach teatralnych, rzemiośle, pracy rękami, przygotowaniu elementów sceny, dźwięku oraz wspólnym dbaniu o miejsce.

Uczestnicy będą mogli pracować nad krótką formą teatralną, czytaniem scenicznym albo pokazem warsztatowym. Ważny będzie nie tylko finał, lecz także droga do niego: punktualność, współpraca, porządek, odpowiedzialność za sprzęt i materiały, udział w dyżurach, próbach i codziennych zadaniach.

Zasady

Projekt wymaga prostych i jasnych zasad. Zakładamy brak alkoholu, brak narkotyków i innych środków odurzających, udział w obowiązkach, szacunek wobec innych osób, dbałość o wspólne miejsce oraz gotowość do pracy nad sobą.

Drugi Akt nie ma być pierwszą interwencją, terapią ani ratowaniem kogokolwiek na siłę. Ma być dalszym etapem dla tych, którzy chcą wykonać krok i potrzebują miejsca, w którym można pracować, tworzyć, odzyskiwać rytm dnia i wiarę w siebie.

Finał

Finałem projektu może być kameralny pokaz pracy: krótka forma teatralna, czytanie sceniczne, pokaz warsztatowy albo spotkanie z zaproszoną publicznością. Nie chodzi o wielki spektakl, lecz o moment, w którym uczestnik może zobaczyć, że coś przygotował, doprowadził do końca i może stanąć przed innymi nie jako problem, ale jako człowiek z wykonaną pracą.

(Ta scena jest jeszcze w przygotowaniu. Ma już kierunek, ale potrzebuje miejsca, partnerów, finansowania, ludzi i czasu. Dlatego zostaje zapisana tutaj — jako plan, który ma dojrzewać do działania.)